นับจากวันแรกที่เราเริ่มรักกัน ทุกอย่างก็ดุสวยงามไปหมด

ไม่มีอะไรที่ทำให้เราเศร้าได้ 

การที่เราได้พบกันในวันนั้น..ที่สุดแร้วก็ต้องมีการลาจาก

 

ตลอกเวลาที่เธอให้ความสำคัญกัน

มันทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันมีค่ามากแค่ไหนกับเธอ

เธอทำให้ฉันรู้สึกดีดี..ทำให้ฉันเข้าใจอะไรหลายๆอย่าง

 

ฉันไม่รู้ว่าเธอเคยคิดเหมือนกันไหม

ว่าวันหนึ่ง ถ้าไม่มีคำว่า "เรา"

ฉันและเธอจะเป็นเช่นไร...จะอยู่ยังงัยถ้าไม่มีกันแร้ว

 

เธอตอบฉันว่า

" สักวันหนึ่งเราก็ต้องห่างกันอยู่ดี เราคงไม่ได้อยู่ด้วยกันไปตลอด

แค่เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด ทำให้ช่วงเวลาดีดีระหว่างเรา มีค่าที่สุดก็พอแร้ว "

 

 

มันคงถึงเวลาแร้วสินะ

ที่ฉันจะต้องยอมรับ " การลาจาก " ที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

ถ้าวันหนึ่งเธอไม่มีฉันเธอคงอยู่ได้ เพราะว่าเธอคงมีเขาคอยดูแล

เขาเองก็ให้ความสำคัญเธอ...อย่างที่เธอต้องการมัน

 

ระหว่างเรามันคืออะไร????

 

เมื่อก่อนเธอบอกว่ารักฉันมากมาย

ไม่ว่ามีคัยอีกกี่ล้านคนก็ไม่มีคัยแทนที่ได้

ไม่ว่าคัยจะเข้ามาก็ไม่สามารถ ทำให้เธอหยุดรักฉันได้

เธอบอกฉันคือคนที่ดีที่สุดสำหรับเธอ

เธอบอกฉันคือคนที่เธอจะดูแลตลอดไป

เธอบอกฉันมีอะไรที่ไม่เหมือนคัย

เหตุผลมากมายที่เธอบอกกับฉัน...ในวันนั้น

" ก่อนที่เราจะคบกัน "

 

 

 

ฉันไม่รู้ว่าคัยทำให้เธอเปลี่ยนไปเป็นคนแบบนี้

ตอนนี้ฉันยังเป็นคนดีของเธออยู่ไหม

 

ถ้าฉันยังเป็นคนดีที่หนึ่งของเธออยู่

ทำไมเธอไม่มาให้เจอเหมือนวันก่อน

ทำไมเธอไม่มีเวลาให้กันเหมือนวันเก่า

 

ความห่างที่กำลังเกิดขึ้น

มาจากตัวเธอเองหรือว่าคัยทำให้มันเป็นแบบนี้

 

มีหลายคนบอกว่า

เธอไม่เคยลืมคนเก่าๆของเธอเลย

นั้นมันจริงไหมฉันไม่รู้ ไม่มีคำตอบจากปากของเธอให้ฉันมั่นใจเลย

 

 

 

 

 

 

กว่าเกรดจะออกลุ้นแทบตาย

สุดท้ายก็ผ่านหมด ดีใจวุ้ยยยยยยยยยยยยย

 

 

 

 

 

 

เส้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วุ้ยยยยยยยยย

ไม่มีคัยจะเข้าใจเราเท่าตัวเอง

 

 

เขาคนก่อน ไม่ดีเท่าฉันเลย นี่คือคำ เธอเคยพูดให้ฉันฟัง
แต่ถึงเวลา เธอก็ลืมทุกอย่าง ในวันนี้ เธอบอกว่าฉันไม่พอ

คือความจำเป็น เมื่อเธอเจอคนหน้าใหม่ เสียงเรียกในใจ เธอดังว่าให้รีบไป
เธอมีคำถามก่อนไป ว่าเธอทำผิดไหม ขอให้เธออุ่นใจไว้เลย

ไม่ผิดหรอกที่รัก ไม่ผิดสักนิดเลย ฉันรู้ดี เธอเป็นเช่นไร
ไม่ผิดหรอกที่รัก เข้าใจที่เธอทำไป คือสัญชาติญาณทั่วไป คนใจง่ายที่ไหนก็ทำ

รักของเธอ เพื่อใครอีกหลายคน สำหรับเธอ มันคงเป็นเรื่องท้าทาย
ฉันไม่โกรธ มันแค่เพียงเสียดาย ให้ความรัก กับคนที่ไม่คู่ควร

คือความจำเป็น เมื่อเธอเจอคนหน้าใหม่ เสียงเรียกในใจ เธอดังว่าให้รีบไป
เธอมีคำถามก่อนไป ว่าเธอทำผิดไหม ขอให้เธออุ่นใจไว้เลย

ไม่ผิดหรอกที่รัก ไม่ผิดสักนิดเลย ฉันรู้ดี เธอเป็นเช่นไร
ไม่ผิดหรอกที่รัก เข้าใจที่เธอทำไป คือสัญชาติญาณทั่วไป คนใจง่ายที่ไหนก็ทำ

ไม่ผิดหรอกที่รัก ไม่ผิดสักนิดเลย ฉันรู้ดี เธอเป็นเช่นไร
ไม่ผิดหรอกที่รัก เข้าใจที่เธอทำไป คือสัญชาติญาณทั่วไป คนใจง่ายที่ไหนก็ทำ

คือสัญชาติญาณทั่วไป คนใจง่ายอย่างเธอคุ้นเคย

 

 

 

สัญชาติญานของคนใจง่ายอ่ะ

มีแต่คำแก้ตัว 

 

 

งี้แหละน้า คนเรา ปากก็บอกว่ารักอย่างนั้นรักอย่างนี้

แต่สุดท้ายคำว่ารัก คนอื่นก็ได้เหมือนกัน

เธอบอกคำว่ารักกับใครต่อใคร คำว่าคิดถึงนะทีรักจากที่เคยซึ้งกับไม่ใช่

เพราะวันนี้ฉันได้รู้ว่า มันไม่ใช่แค่ฉํนคนเดียวที่ได้รับมันมา

 

คนแต่ละตน ก็มีความรู้สึกกันทั้งนั้นนนนนนนนนนนนนนนน

อย่าเอาหัวใจของคนมาล้อเล่นกันให้มากนัก

เด๋วใจที่มันเจ็บบ่อยๆ มันจะด้านชา จนไม่มีความรู้สึกนะ

 

แต่วันนั้นเธอก็คงไม่อยู่แร้วล่ะ

เพราะกว่าฉํนจะด้านชาได้ขนานที่ไม่มีความรู้

เราก็คงไม่ได้อยู่ใกล้ๆกันอีกแล้ว

 

อย่าลืมนะ...อีกไม่นาน

เราก็จะห่างกันทั้งกายแร้วก็ใจ

 

 

นั่งคนเดียว แล้วมองกระจก
ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา
อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น

ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก
แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง
และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน
เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์
ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป
(โดยไม่รู้จักเธอ)

ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
กับบทกวีไม่มีความหมาย
ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
หากจะมีโอกาสอีกหน
จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์
เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง
เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน
เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์
ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป
(โดยไม่รู้จักเธอ)

หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน
เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์
ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป
(โดยไม่รู้จักเธอ)

 

 

วันนี้ไปดูเกดที่โรงเรียน ปรากฎว่ายังไม่ออกเลย

หวั่นติด 0 คณิตที่สูดดดดดดด

 

เฮ้อออออ............

เมื่อเช้าไปงานกีฬาจังหวัด แบบว่าเหนื่อยโครตอ่ะ

แถมยังถูกทิ้งไว้โรงเรียนอีก

เส้า ซิบเป็งเลยอ่ะ

ไม่รู้ทำไม หน้อชีวิตถึงเปนแบบนี้

 

 พูดแร้วก็เซ็ง

 

 

 

 

กรูร์เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รู้จะบอกใคร

 

ตั้งก่าปิดเทอมมาไม่มีไรดีเลย

ไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตปิดเทอมเลยอ่ะ

 

ไม่รู้จะบอกยังงัย เช้าตื่นมาก็ไม่มีไรทำเลย

ตื่นมากิน กินแล้วนอน ทำอยู่แค่นี้เอง

 

แต่ก็จะอดทนเอา อีกไม่นานก็ไม่ได้อยู่บ้านแร้ว

 

เซงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มากๆๆ 

 

 

วู้ๆๆๆๆๆ วุ่นวายมากๆๆอ่ะ

สมัครสอบอ่ะดิ ยุ่งมากๆๆๆๆๆๆ 

 

www.kku.ac.th   เวบสมัคร มข. อ่ะค่ะ

www.cuas.or.th   เวบศุนย์กลาง

 

อีกอันอ่ะจำม่ะได้ ใช้สำหรับสมัครสอบวิชาเฉพาะ

 

รีบๆๆสมัครกันนะ

 

ตอนนี้ ม.ศิลปากรก็เปิดรับแว้วนะ

แล้วก็ มศว. ด้วยอ่ะ

 

โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จะบ้าตาย ชีวิตมอหกวุ่นซิบหายเลย

 

งานก็เยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ม่ะรู้อะไรกันหนักหนา

 

 

******** ++ ********

 

 

วันนี้ก็ทำโครงงานทั้งวันเลยอ่ะ ออกไปซื้อของ ฝนตกได้งัยไม่รู้ โทสับเปียกเลย เซงงงงงงงงงงงงง

ปกติมันก็พังอยู่แล้ว เจอน้ำ ตอนนี้เปิดม่ะได้เลยอ่ะ

 

เออ วันนี้เกือบไม่มีชีวิตมทนั่งอัพสเปชแล้วนะนิ

รถไอ้มิก ก่า ไอ้บ๊อบบี้

ขับกวนตีนอ่ะ สวนกันไปสวนกันมา รถเก่งตัดหน้าอีก ดีที่เบรกทัน

ไม่งั้นอ่ะ

อีฟ ก่า ออม

คงเหลือแต่ชื่ออ่ะ

 

พูดอีกก็มีแต่เรื่องเส้าๆๆ

เหอๆ บอกแต่คนอื่นสมัครสอบ ตัวเองก็ยังไม่สมัครเลย

เพราะว่าแม่บังคับให้เรียนที่เอกชน

ก็เลยม่ะมีอารมณ์สมัครไรเลย

 

โอ้ยๆๆๆๆ เบื่อว่ะวันนี้

 

/////////  วันนี้วันเกิด หัวหน้าครอบครัว Pern ////////

Happy Birth Day

มีความสุขมากๆๆนะ ขอโทษด้วยล่ะกันนะที่ยังม่ะได้วื้อของขวัญให้อ่ะค่ะ

 

ดูแลตัวเองดีดีนะค่ะ   รักๆๆๆๆๆๆที่สุด

มิสสสส นะนะนะนะน

 

รีบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หุหุหุ สมัครสอบวุ่นวายมากๆๆอ่ะ

โครต้า มาแว้ว 

            ม่ะรู้เป็นไร วันนี้มีแต่เรื่องมากมาย ไปทำงานที่โรงเรียนกว่าจะเส็ดก็เย็น ฝนก็ตกอีก ตากฝนตลอดทางที่กลับบ้านเลยอ่ะ ตอนเย็นมีเรื่องให้คิดอีกแหละ ไปรับรู้อะไรมาตั้งหลายอย่าง เหอๆ แต่อย่างที่บอกอ่ะแหละ จะพยายามสร้างความไว้ใจ มันยากมากเลย ถ้าเกิดว่ามันหายไปแร้ว จะให้มันกลัมาอีกทีก็ยากอ่ะ แต่ก็จะพยายามอ่ะนะ  เพื่อคำว่า "เรา"  นอนม่ะหลับอ่ะ  พยายามนอนแล้วก็นอนม่ะหลับเลย  อย่าจะบ้าตาย!!!!!!!!!!!!!ตอนนี้ก็เลยมานั่ง ทำอะไรก็ไม่รู้ อยู่หน้าจอคอมเนี้ย ม่ะมีประโยชน์เลย  .........

 

 

กี่วัน กี่วันมาแล้วที่ไม่เจอ
กี่คืน ที่รอแต่เธอ แต่เธออยู่ไหน
นี่เหรอ ที่เธอว่ารัก
แล้วมันยังไง เกิดอะไร มันเกิดอะไร

คล้ายๆไม่รักกันจริง หรือฉันมันคิดไปเอง
ไม่เข้าใจ ไม่มีวันเข้าใจ

ก็คนที่รักกัน เขาไม่ทำแบบนี้
ไม่หนีหน้าไป ไม่ทำให้ใครต้องรอเก้อ

คนที่เขารักกัน เขาต้องคิดถึงกันเสมอ
ต้องไม่ทิ้งอีกคน (ให้เพ้อคอย)

คล้ายๆจะทิ้งกันไป หรือฉันมันคิดไปเอง
เจ็บไปเอง เจ็บไปหมดทั้งหัวใจ

ก็คนที่รักกัน เขาไม่ทำแบบนี้
ไม่หนีหน้าไป ไม่ทำให้ใครต้องรอเก้อ

คนที่เขารักกัน เขาต้องคิดถึงกันเสมอ
ต้องไม่ทิ้งอีกคน (ให้เพ้อคอย)

ก็คนที่รักกัน เขาไม่ทำแบบนี้
ไม่หนีหน้าไป ไม่ทำให้ใครต้องรอเก้อ

คนที่เขารักกัน เขาต้องคิดถึงกันเสมอ
ต้องไม่ทิ้งอีกคน (ให้เพ้อคอย)

ต้องไม่ทำร้ายหัวใจ คนรักกัน

 

 

มั่วแหละ ม่ะรู้จะเขียนอะไรง่า ก็ถ้าไม่อัพก็ไม่มีไรทำ

คนเขานอนกันหมดแหละ

ก็ม่ะรู้จะคุยก่าคัยอ่ะ

 

เออ!!!! นอนก็นอนว่ะ จะพยายามนอนให้ได้ล่ะกัน

 

ฝันดีจร้า บายบาย....

 

 

 

 

"ทำไมต้องร้องไห้เพื่อเขา"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"อีกแร้วที่น้ำตาต้องไหล  ก็หัวใจมันสั่ง" 

 

 

 

 

 

 วันนี้ฝนตกทั้งวันเลยอ่ะ แถมยังเป็นวันนั้นของเดือนด้วย เหอๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ตอนนี้อยู่บ้านคนเดียว เหงาจังเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...เราจบกันไปหลายครั้ง
และกลับมาเริ่มใหม่อีกหลายครั้ง
ทั้งที่เธอขอโอกาสแค่อีกครั้ง
ไม่รู้ทำไมฉันถึงให้อภัยเธออีกบ่อยครั้ง
...ฉันคงจดจำเรื่องราวระหว่างเราได้ดีมากเกินไป
ไม่เคยใส่ใจที่จะจำความใจร้ายของเธอที่ทำต่อกันเสมอมา
ครั้งแล้ว ครั้งเล่า
บางที เรื่องราวเหล่านั้น
มันอาจจะนานจนใช้คำว่า “กาลครั้งหนึ่ง”ได้อย่างเต็มปาก
น่าแปลก...ที่ฉันยังจดจำทุกอย่างระหว่างเราได้ดี
แต่ไม่คิดที่จะกลับไปอีกสักครั้ง
ทั้งที่ฉันยังรักเธออยู่
ความรักที่คล้ายสายลมซึ่งพัดหวนกลับมาบ่อยๆ
กลายเป็นสายน้ำที่ไม่ไหลย้อนกลับตั้งแต่เมื่อไร
... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะ  ทำไมวันนี้เราดูเป็นห่างๆกัน

 

หรือว่าตอนนี้ความห่างที่กำลังเกิดขึ้นระหว่างเรา

มันคือความต้องการของเธอ

 

หากเป็นอย่างนั้น

อยากให้รู้ไว้ว่า "มันคือความเจ็บปวด"

 

ที่เคยได้รับซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

อย่าทำแบบนี้เลยนะ

ถ้าเธอต้องการอะไรก็บอกกันดีๆได้นะ

เพราะฉันคนนี้พร้อมที่รับทุกอย่าง

 

แม้กระทั่ง  "การลาจาก" ที่สักวัน

ฉันอาจจะได้รับจากเธอ

 

ยิ่งเธอทำแบบนี้มันยิ่งทำให้เราไม่เข้าใจอะไรกันเลย

 

หากเธอต้องการที่จะจากกันในวันนี้

หากต้องการจะหยุดความฝันของเราสองคน

หากต้องการที่จะเดินไปด้วยดี

ก็บอกฉันคนนี้

 

เค้าเจ็บนะ เจ็บมากด้วย

แหะๆ วันเกิดอ่ะหรอเป็นงัย  ไม่อยากบอกเลยมันเป็นอะไรที่น่าสงสารตัวเองมั๊กมาก

 

มันเหมือนกับว่า " คนนั้น " เค้าจำม่ะได้ว่าเป็นวันเกิดเราหรือว่ายังงัยไม่รู้

รู้แต่ว่า เค้าส่งข้อความมาเป็นคนสุดท้ายเลยอ่ะ

 

แล้วดันไม่ตรงกับวันเกิดอีกด้วยนะ

 

รู้สึกงัยงั้นหรอ

ก็เห็นข้อความก็แบบว่า "ดีใจ" + "เสียใจ"

ดีใจ---- ที่อย่างน้องก็ยังจำได้

เสียใจ---- ทำไมไม่ตรงกับวัดเกิดเราอ่ะ

 

 

แต่ก็ดีนะ วันนั้น

ตอนเย็นของวันนั้น ฝนตกด้วยอ่ะ

 

ขับรถกลับบ้านก็เล่นเอาเปียกไปตามกัน

 

 

ตอนนี้เรารู้สึกแปลกๆนะ ว่าทำไม

 

เราทั้งสองถึงเป็นแบบนี้เวลานี้

ทั้งๆที่อีกไม่กี่เดือนเราก็จะไม่ได้อยู่ใกล้ๆกัน

เหมือนเมื่อก่อน

 

"อย่างน้อยเราน่าจะสร้างเวลาแห่งความสุขให้ได้มากที่สุด"

 

ว่าไหม

 

แล้วเธอคิดไงอ่ะ